دختر سایه ها

بهار غریب
ساعت ٦:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٢۸ : توسط : دختر سایه ها

من به درماندگی صخره و سنگ

من به آوارگی ابر و نسیم

من به سرگشتگی آهوی دشت

من به تنهایی خود می مانم

...

من در این شب که بلند است به اندازه ی حسرت زدگی

گیسوان تو به یادم می آید

من در این شب که بلند است به اندازه ی حسرت زدگی

شعر چشمان تو را می خوانم

چشم تو ، چشمه ی شوق

چشم تو ، ژرف ترین راز وجود

...

برگ بید است که با زمزمه ی جاری باد

تن به وارستن عمر ابدی می سپرد

...

تو تماشا کن که بهاری دیگر

                   پاورچین پاورچین

از دل تاریکی می گذرد

و تو در خوابی

                و پرستوها خوابند

و تو می اندیشی

به بهاری دیگر

               و به یاری دیگر

...

نه بهاری

و نه یاری دیگر ؛

حیف ،

اما من و تو

دور از هم می پوسیم

...

غمم از وحشت پوسیدن نیست

غمم از زیستن بی تو در این لحظه ی پر دلهره است

...

دیگر از من تا خاک شدن راهی نیست

از سر این بام

  این صحرا

    این دریا

             پر خواهم زد

                    خواهم مرد

 

غم تو ، این غم شیرین را

 

                            با خود خواهم برد.

 

حمید مصدق

 

 

 

 

 

                                             بهار برفی همه مبارک